Anansi Pająk i jego dzieci
Był dzień świąteczny i wszyscy kucharze w mieście gotowali. Anansi chciał zjeść wszystko, ale które jedzenie będzie gotowe jako pierwsze?
Anansi wezwał swoje dzieci i dał każdemu linę, przywiązując liny wokół swojej talii. „Idźcie obserwować!” powiedział im. „Kiedy jedzenie będzie gotowe, pociągnijcie za linę i przyprowadźcie mnie tam.”
Anansi czekał.
Zupa pieprzowa: gotowa!
Gulasz z dyni: gotowy!
Fry-fry, foo-foo, fasola binch: wszystko gotowe!
Dzieci Anansiego ciągnęły wszystkie naraz: w tę stronę, w tamtą! Ciągnięty w każdym kierunku, Anansi nie zjadł niczego, a jego talia jest nadal wąska od ściskania przez te liny.
Anansi Pająk i Śpiewające Duchy
Pewnej nocy Anansi poszedł sam nad rzekę.
Usłyszał śpiew. To śpiewały duchy!
Umarli mężczyźni nabierali wodę w czaszkach, szuf-szuf-szuf…
Anansi chciał śpiewać z duchami.
„Nie!” powiedzieli mu. „Twoja głowa eksploduje.”
Anansi nie mógł się powstrzymać; zaczął śpiewać.
Jego głowa eksplodowała, a duchy ją naprawiły.
„Nie będzie nas, żeby ci pomóc następnym razem” – ostrzegli go.
Ale Anansi nie mógł się powstrzymać. Następnego dnia zaczął śpiewać tę piosenkę: Szuf-szuf-szuf…
Jego głowa eksplodowała.
„Pomocy, duchy!” krzyknął.
Był dzień; duchy go nie usłyszały.
Dlatego Anansi ma taką malutką głowę.
Jak Małpy Otrzymały Swoje Ogony
Bóg Stwórca stworzył ludzi i stworzył małpy.
Bóg stworzył również ogony.
Ale Bóg stworzył ogony oddzielnie. Stworzył ogony, a następnie po prostu zostawił je leżące na ziemi.
Małpy, będąc małpami, były ciekawe. Lubiły podnosić rzeczy, które po prostu leżały w pobliżu, i bawić się nimi, więc podniosły ogony i zaczęły się nimi bawić.
Jedna małpa przyczepiła ogon do swojego tyłka.
Wtedy wszystkie inne małpy skopiowały to, co zrobiła tamta małpa… i ogony nie chciały się odczepić?
Dlatego małpy mają dzisiaj ogony, ale ludzie nie.
Jak zwierzęta zdobyły ogony
Zwierzęta nie miały ogonów.
Wtedy Wódz zwierząt ogłosił: “Przyjdźcie po swoje ogony!”
Wszystkie zwierzęta poszły… z wyjątkiem Słonia.
Słoń wysłał Szakala, aby przyniósł jego ogon.
Szakal poszedł do Wodza i wybrał dla siebie długi ogon. Następnie wybrał krótki ogon, aby przynieść go Słoniowi.
“To nie jest to, czego chciałem!” krzyknął Słoń.
“Ale to jest to, co dostałeś,” odparł Szakal.
Ponieważ Słoń nie poszedł sam, ma tylko krótki ogon.
Słoń powinien był pójść sam wybrać swój ogon.
Stąd przysłowie: Słoniowi brakuje ogona, bo wysłał posłańca.
Króliki i słonie
Odchody słonia spadły na małego królika, zabijając go.
„To oznacza wojnę!” – krzyknęły króliki i zaatakowały słonie.
Jednakże słonie z łatwością pokonały króliki w bitwie, odcinając im ogony jako karę, i dlatego króliki mają dziś krótkie ogony.
Wtedy króliki wymyśliły inny plan. „Zbierzemy wszystkie nasze odchody w jednym miejscu, aż będziemy mieli ich wystarczająco, aby zgnieść małego słonia”.
Więc króliki zostawiają swoje odchody w tym samym miejscu, ale zanim zdążą zebrać wystarczająco dużo, deszcz zawsze je zmywa.
Mimo to króliki nie przestają próbować.