Model Motywacyjnego Uczenia się - Zwiększ Swoją Motywację!

Centralną tezą tego rozdziału jest to, że motywacja jest ściśle powiązana z uczeniem się. Motywacja i uczenie się mogą na siebie wzajemnie wpływać. Motywacja uczniów może wpływać na to, czego i jak się uczą. Z kolei, gdy uczniowie uczą się i postrzegają, że stają się bardziej biegli, są zmotywowani do dalszej nauki.

To ścisłe powiązanie motywacji i uczenia się przedstawiono w Tabeli 'Model motywowanego uczenia się' (Schunk i in., 2008; Schunk, 1995). Model jest ogólny i nie ma na celu odzwierciedlania żadnej konkretnej perspektywy teoretycznej. Jest to model poznawczy, ponieważ postrzega motywację jako wynikającą głównie z myśli i przekonań. Model przedstawia trzy fazy: przed zadaniem, w trakcie zadania, po zadaniu. Jest to wygodny sposób myślenia o zmieniającej się roli motywacji podczas uczenia się.

Na motywację uczniów do nauki wpływa kilka zmiennych. Uczniowie przystępują do zadań z różnymi celami, takimi jak nauczenie się materiału, dobre wykonanie, ukończenie jako pierwszy itd. Nie wszystkie cele są akademickie. Jak wykazała Wentzel (1992, 1996), uczniowie mają cele społeczne, które mogą integrować się z ich celami akademickimi. Podczas zajęć grupowych Matt może chcieć nauczyć się materiału, ale także zaprzyjaźnić się z Amy.

Uczniowie przystępują z różnymi oczekiwaniami. Jak omówiono w rozdziale 4, oczekiwania mogą dotyczyć zdolności uczenia się (poczucie własnej skuteczności) i postrzegania konsekwencji uczenia się (oczekiwania dotyczące wyników). Uczniowie różnie postrzegają wartość lub postrzeganą ważność uczenia się. Wigfield i Eccles (1992) wyróżnili różne wartości, które zostaną omówione później.

Uczniowie różnią się w swoich afektach związanych z uczeniem się. Mogą być podekscytowani, zaniepokojeni lub nie odczuwać żadnych szczególnych emocji. Afekty te mogą być ściśle związane z potrzebami uczniów, które niektóre teorie uważają za ważne.

Wreszcie, oczekujemy, że wsparcie społeczne w życiu uczniów będzie się różnić. Wsparcie społeczne obejmuje rodzaje pomocy dostępne w szkole od nauczycieli i rówieśników, a także pomoc i zachętę od rodziców i znaczących osób w życiu uczniów. Uczenie się często wymaga, aby inni zapewniali czas, pieniądze, wysiłek, transport i tak dalej.

Podczas uczenia się istotną rolę odgrywają zmienne instruktażowe, kontekstualne (społeczne/środowiskowe) i osobiste. Zmienne instruktażowe obejmują nauczycieli, formy informacji zwrotnej, materiały i wyposażenie. Chociaż zmienne te są zazwyczaj postrzegane jako wpływające na uczenie się, wpływają również na motywację. Na przykład, informacja zwrotna od nauczyciela może zachęcać lub zniechęcać; instrukcja może wyjaśniać lub wprowadzać w błąd; materiały mogą zapewniać wiele lub niewiele sukcesów.

Zmienne kontekstualne obejmują zasoby społeczne i środowiskowe. Czynniki takie jak lokalizacja, pora dnia, czynniki rozpraszające, temperatura, bieżące wydarzenia i tym podobne mogą wzmacniać lub osłabiać motywację do nauki. Wielu badaczy pisało o tym, jak wysoce konkurencyjne warunki mogą wpływać na motywację (Ames, 1992a; Meece, 1991, 2002). Porównania społeczne uczniów dotyczące umiejętności z rówieśnikami są bezpośrednio powiązane z motywacją.

Zmienne osobiste obejmują te związane z uczeniem się, takie jak konstruowanie wiedzy i nabywanie umiejętności, zmienne samoregulacji oraz wskaźniki motywacyjne (np. wybór zajęć, wysiłek, wytrwałość). Percepcja uczniów dotycząca tego, jak dobrze się uczą oraz wpływu zmiennych instruktażowych, kontekstualnych i osobistych, wpływa na motywację do kontynuowania nauki.

Zadanie po wykonaniu zadania odnosi się do czasu, w którym zadanie jest ukończone, jak również do okresów autorefleksji, kiedy uczniowie zatrzymują się podczas zadania i zastanawiają nad swoją pracą. Te same zmienne, które są ważne przed zaangażowaniem w zadanie, mają kluczowe znaczenie podczas autorefleksji, z dodatkiem atrybucji, czyli postrzeganych przyczyn wyników. Wszystkie te zmienne, w sposób cykliczny, wpływają na przyszłą motywację i uczenie się. Uczniowie, którzy wierzą, że robią postępy w realizacji swoich celów edukacyjnych i którzy dokonują pozytywnych atrybucji sukcesu, są skłonni do podtrzymywania swojej własnej skuteczności w uczeniu się, oczekiwań co do wyników, postrzeganej wartości i pozytywnego klimatu emocjonalnego. Czynniki związane z instrukcją, takie jak informacje zwrotne od nauczyciela, dostarczają informacji o postępach w realizacji celów i oczekiwaniach co do wyników. Zatem uczniowie, którzy spodziewają się dobrych wyników i otrzymują pozytywne rezultaty z uczenia się, są skłonni do kontynuowania nauki, zakładając, że wierzą, iż robią postępy i mogą to robić nadal, stosując skuteczne strategie uczenia się.