Mity Indian Ameryki Północnej

Tutaj znajdziesz zbiór opowieści i mitów Indian amerykańskich. W wielu indiańskich mitach czytamy o tym, jak szamani, pojedynczo lub w grupach, udają się do krainy duchów, aby szukać dusz tych, którzy są chorzy, ale jeszcze nie umarli, lub aby szukać rady u istot nadprzyrodzonych. Te praktyki taumaturgiczne były zazwyczaj podejmowane przez trzech medyków działających wspólnie. Wpadając w trans, w którym ich dusze miały tymczasowo oddzielać się od ciał, podążali tropem ducha chorego człowieka do świata duchów. Kolejność, w jakiej podróżowali, była określana przez względną siłę ich duchów opiekuńczych; ci z najsilniejszymi byli pierwsi i ostatni, a ten z najsłabszym znajdował się w środku. Jeśli trop chorego skręcał w lewo, mówili, że umrze, ale jeśli w prawo – że wyzdrowieje. Z tropu mogli również wywróżyć, czy w pobliżu znajduje się jakieś nadprzyrodzone niebezpieczeństwo, a pierwszy kapłan wypowiadał magiczną pieśń, aby odwrócić zło, jeśli nadchodziło z przodu, natomiast jeśli niebezpieczeństwo nadchodziło z tyłu, inkantację śpiewał kapłan idący jako ostatni. Zazwyczaj ich pobyt trwał jedną lub dwie noce, a po uratowaniu duszy pacjenta wracali, by umieścić ją w jego ciele.